خیلی وقتها پیش آمده که به دنبال مطلبی در دنیای مجازی اینترنت می گردید و ممکن است که مطلب فارسی شده مناسبی پیدا نکنید! در این مواقع چه کار میکنید؟ اگر زبان انگلیسی ضعیفی داشته باشید یا از قید جستجوی مطلب می گذرید و یا به دنبال مطلبی به زبان انگلیسی می گردید و به سختی آن را ترجمه میکنید!
سرویس “مترجم گوگل” که خیلی وقت پیش شروع به کار کرده بود و از زبانهای مختلف به جز زبان فارسی پشتیبانی می کرد، اکنون زبان فارسی را نیز پشتیبانی می کند…
این سرویس محبوبیت بسیار زیادی دارد و شما میتوانید با استفاده از آن سایتهای مختلف دنیا را با زبانهای مختلف به هر زبانی خواستید ببینید! این مترجم گوگل بیش از ۴۰ زبان دنیا را به همدیگر ترجمه می کند، از جمله این زبانها میتوان از زبانهای عربی، آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، هندی، فیلیپینی، ایتالیایی، ژاپنی، کره ای، رومانیایی، روسی، اسپانیایی، ترکی و غیره نام برد که بیش از ۴۰ زبان از کشورهای مختلف دنیا را شامل میشوند.
جالب بود نه؟ بطور مثال این لینک ترجمه شده همین سایت به زبان انگلیسی و این لینک ترجمه شده همین سایت به زبان عربی و این لینک ترجمه شده همین سایت به زبان کره ای و این لینک ترجمه شده همین سایت به زبان روسی میباشد.
روش کار با مترجم گوگل:
جهت ترجمه سایتهای مختلف به این لینک رفته و در قسمت شماره یک آدرس صفحه اینترنتی و یا سایت اینترنتی را وارد نمایید، سپس در قسمت دوم زبان سایت مورد نظر را مشخص کنید و در قسمت سوم مخصوص زبانی است که میخواهید سایت به آن زبان ترجمه شود و سپس کلید ترجمه را میزنید، به همین راحتی سایت برای شما باز می شود…! حالا از تمام سایتهای مختلف دنیا لذت ببرید…!

لینک: مترجم گوگل
چند وقته خیلی گرفتارم، حتی فرصت نمیکنم سایتهای دوستان رو چک کنم. درس و کار و از همه مهمتر حاشیه های انتخابات ریاست جمهوری تمام وقتم رو گرفته و اصلا فرصت نمی کنم مطلب جدیدی بنویسم.
در گذشته مطالب جالبتری داشتم، ولی فکر میکنم دوتا سایت قبلی که داشتم و فیلــنر شدند دارای محتوای مفیدتری بودند، شاید دلیلش اینه که مطالب تحلیلی، آموزشی، توضیحی از طرف خودم نوشته میشد. زمانی که این سایت رو استارت زدم، کمتر از خودم مطلب مینوشتم و بیشتر مطالب نقلی بودند، آمار بازدیدکنندگان زیاد جالب نبود!
اما از چند ماه پیش که شروع کردم به نوشتن مطلب (تولید محتوا)، دیدم که بازدیدکنندگان بیشتری جذب شدند و این برای من جای خوشحالی داشت که باعث شد تصمیم بگیرم که مطالب تحلیلی رو خودم بنویسم تا جذابیت سایت بیشتر بشه، همونطوری که در سایت قبلی خودم در مورد IT (از جمله برنامه نویسی در سیستم عامل سیمبین، ترفندهای تخصصی اینترنت و وب، آموزشهای نرم افزارهای مختلف، روش کار کردن بعضی از سایتهای مطرح کشور و نحوه ی شیطنت کردن، اطلاعات در مورد گوشی های موبایل و مواردی از این قبیل) در مورد ورزش (از جمله بررسی مسائل فوتبال داخلی و بین المللی، بحثهای حاشیه ای و مسائلی از این دست) در مورد فرهنگ و هنر (از جمله شعر، سینما، موسیقی، حاشیه ها و غیره) مطلب می نوشتم، الان هم قصد دارم که راه گذشته را دنبال کنم، البته الان هم در همین سایت مطالب تحلیلی که خودم نوشته باشم کم نیست.
یکی از دلایلی که باعث پیشرفت در زمینه مقالات و مطالب میشه همین تولید محتوا هستش، در یک فناوری این تولید محتواست که آموزشهای مختلف و مفیدی رو به کاربران میدهد. وقتی من کاربر، یک مطلب رو در بیش از صد تا سایت میبینم نه تنها نویسنده اصلی مطلب رو پیدا نمیکنم بلکه با عث میشه من نتونم دیگر مطالب اون نویسنده ناشناس رو پیدا بکنم، به دلیل اینکه قانون کپی رایت رعایت نمیشه این مشکلات هم وجود داره، قبلا در مورد کپی رایت صحبت کرده بودم.
چند وقت پیش که پروژه ای با عنوان “مخرب های نرم افزاری” داشتم و باید تحقیقات خودم را در این زمینه تکمیلتر می کردم متوجه شدم که مطلب جامع و کاملی به زبان فارسی وجود نداره! این شد که آستینهای خودمو بالا زدم! و یک هفته حداقل روزی دو تا سه ساعت مفید برای این تحقیق وقت گذاشتم، با اینکه خودم اطلاعاتی رو در این زمینه داشتم اما واقعا زیاد بود، واقعا که نتیجه ای لذتبخش داشت، فکر میکنم که موفق بودم و این باعث میشه که باز هم مثل گذشته مقالات کاملی ارائه کنم.
نتیجه گیری: کسانی که وبلاگ و یا وبسایت دارند توجه داشته باشند که تولید محتوا بهتر از کپی برداری هستش، هر چند مطلب کوتاه باشه و یا باعث بشه دیر به دیر مطالب جدیدی بنویسید.
پی نوشت: من در مورد خودم حرف زدم که به کسی بر نخوره!
مطلب مرتبط: تولید محتوا در وبسایت های ایرانی
اين مطلب دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۸ و با موضوع اینترنت نوشته شده است، براي اين مطلب ۷ نظر وجود دارد.
به برنامه هایی که بدون اجازه تغییراتی را در سیستم رایانه یا شبکه انجام بدهند که غیر عادی باشد، به طوری که باعث از دست رفتن یا آسیب رساندن به اطلاعات و ساختار و نظم رایانه شود، مخرب های نرم افزاری گفته می شوند.
مخرب های نرم افزاری به سه گروه عمده تقسیم می شوند:
۱- ویروس Virus
2- تروجان Trojan
3- کرم Worm
ویروس ها برنامه هایی مشابه ویروسهای بیولوژیکی گسترش یافته هستند که با هدف تخریب و یا سوء استفاده از ساختار یک شبکه و یا رایانه مورد استفاده سودجویان قرار می گیرند.
تروجان یک فایل جاسوسی میباشد که توسط هکر با توجه به نیاز به اطلاعات قربانی آماده میشود و برای قربانی فرستاده میشود.
کرم های اینترنتی خود به خود تکثیر شده و گسترش میابند و باعث کند شدن یک سیستم و شبکه و یا یک سرور می شوند، کرمها از نظر ساختار به ویروس ها شباهت زیادی دارند اما با ویروس ها متفاوت هستند.
برای مقابله با مخربهای نرم افزاری باید هوشیار بود، آنتی ویروسی مناسب و به روز شده داشت، دیواره آتش مناسب و فعالی تنظیم کرد و همچنین برنامه های ناشناس و مشکوکی که توسط دیگران به شما پیشنهاد می شود را بر روی سیستم رایانه خود نصب نکرد.
در این مقاله توضیح داده شده است که انواع مخرب نرم افزاری به چه صورت هستند و به چند دسته تقسیم گردیده اند.
ادامه مطلب را بخوانید »
اين مطلب جمعه ۸ خرداد ۱۳۸۸ و با موضوع کامپیوتر نوشته شده است، براي اين مطلب ۹ نظر وجود دارد.
گوگل سرانجام سیستم جدید Knol را که مهمترین رقیب ویکی پدیا به شمار می رود و تاکنون استفاده از آن در فاز آزمایشی و برای تعداد محدودی کاربر بود به طور رسمی افتتاح کرد.
شرکت “مانتین ویوو” پروژه دانشنامه جدیدی را که قرار است ویکی پدیا را به چالش بکشد رسما افتتاح کرد.
اواسط نوامبر گذشته گوگل سرویس جدیدی با عنوان Knol (برگرفته از واژه knowledge انگلیسی به معنی دانش) را معرفی کرد که می تواند ویکی پدیا، بزرگترین دانشنامه آزاد آنلاین را به چالش بکشد. این سیستم در حقیقت نوع تعدیل شده و کنترل شده ویکی پدیا است که از نوامبر گذشته فاز آزمایشی خود را با تعداد محدودی کاربر آغاز کرد.
اکنون بزرگترین موتور جستجوی دنیا اعلام کرد که این سیستم را برای استفاده تمام کاربران وب رسما افتتاح کرده است.
در این خصوص کارشناسان گوگل اظهار داشتند: “میلیونها نفر در سراسر دنیا می توانند از طریق Knol دانسته های خود را روی اینترنت با دیگران به اشتراک بگذارند. این سیستم همانند ویکی پدیا است اما دو عنصر جدید به آن اضافه شده است که شامل امضا و پرداخت حق مولف است.”
براساس گزارش “ABCNews”، در تفاوت با ویکی پدیا افرادی که قصد دارند روی Knol مقاله ای را منتشر کنند باید این مقاله را با نام واقعی خود امضا کنند و مسئولیت عواقب آن را بپذیرند.
هربار که کاربران دیگر بخواهند مقاله مولف را ویرایش جدید کنند باید مشاوره های خود را برای نویسنده ارسال کنند و به این ترتیب مولف در خصوص تغییر و بازنویسی مقاله تصمیم می گیرد.
ویژگی دیگر این دانشنامه آنلاین جدید، سیستم پرداخت آن است. در حقیقت شرکت گوگل به خوبی بر اهمیت انتشار تبلیغات در صفحات وب واقف است و به همین علت به مولفان Knol این امکان را داده است که در مقالات خود از آگهی های سیستم AdSense استفاده کنند و سپس سود حاصل از این آگهی ها را با مولف تقسیم می کند. به این ترتیب مولف می تواند از مقاله ای که منتشر کرده است به عنوان یک منبع مالی استفاده کند.
لینک: دانشنامه آزاد گوگل
منبع: خبر گذاری مهر
اين مطلب جمعه ۴ مرداد ۱۳۸۷ و با موضوع اینترنت نوشته شده است، براي اين مطلب یک نظر وجود دارد.
سیستمی است بین کاربران یک شبکه محلی و یک شبکه بیرونی (مثل اینترنت) که ضمن نظارت بر بر دسترسی ها , در تمام سطوح , ورود و خروج اطلاعات را تحت نظر دارد
بسته های TCP و IP قبل و پس از ورود به شبکه وارد دیوارآتش میشوند و منتظر می مانند تا طبق معیارهای امنیتی خاصی پردازش شوند حاصل این پردازش احتمال وقوع سه حالت است :
۱- اجازه عبور بسته صادر میشود Accept Mode
2- بسته حذف میشود Blocking Mode
3- بسته حذف میشود و پیام مناسبی به مبدا ارسال بسته فرستاده میشود (Response Mode)

همانطور که همه جا ایست و بازرسی اعصاب خرد کن و وقتگیر است دیوار آتش نیز میتواند بعنوان یک گلوگاه باعث بالا رفتن ترافیک , تاخیر, ازدحام و بن بست شود .
از آنجا که معماری TCP/IP بصورت لایه لایه است ( شامل ۴ لایه : فیزیکی, شبکه, انتقال و کاربردی ) وهر بسته برای ارسال یا دریافت باید از هر ۴ لایه عبور کند بنابراین باید برای حفاظت باید فیلدهای مربوط شده در هر لایه را مورد بررسی قرار دهیم . بیشترین اهمیت در لایه های شبکه , انتقال و کاربرد است چون فیلد مربوط به لایه فیزیکی منحصربه فرد نیست و در طول مسیر عوض میشود . پس به یک دیوار آتش چند لایه نیاز داریم ادامه مطلب را بخوانید »
اين مطلب جمعه ۳ خرداد ۱۳۸۷ و با موضوع اینترنت , کامپیوتر نوشته شده است، براي اين مطلب ۵ نظر وجود دارد.
توجه کردید که توی بعضی از سایتها و یا وبلاگها که میرید ، نظرات بعضی ها با عکسشون نشون داده شده؟ تا حالا فکر کردید که چطوریه که اونا میتونند عکسشونو بزنند توی اون سایته ولی برای شما هیچ کلید و یا دگمه ای نیست؟! قصد دارم توی این مطلب بهتون یک سایت رو معرفی کنم که شما بعد از ثبت نام کردن در این سایت، در هر وبلاگ و یا سایتی که امکان نمایش عکس نظر دهندها رو داشته باشه نظر دادید ، عکستون هم در کنار نظرتون نمایش داده بشه! این وبلاگ هم که می بینید این امکان رو داره که عکس شما رو نشون بده! ابتدا وارد سایت www.gravatar.com بشوید و بر روی گذینه Sign up now! کلیک نمایید. حالا ایمیل اصلی خودتونو وارد کنید و دگمه Signup رو بزنید (توجه داشته باشید که این ایمیل باید همان ایمیلی باشه که موقع نظر دادن مینویسید)

حالا یک ایمیل برای شما ارسال میشه، به قسمت اینباکس ایمیلتون رفته و این ایمیل رو باز میکنید. می بینید که پیام خوش آمدگویی به همراه یک لینک برایتان ارسال شده است. برای فعال شدن اکانتتون روی لینکی که براتون ایمیل شده کلیک میکنید، سپس صفحه ای باز میشود که باید رمز عبوری برای خود مشخص کنید. حالا به قسمت لوگین سایت بروید و ایمیل و پسوردی را که چند لحظه قبل وارد کرده بودید را بنویسید و لوگین نمایید. اکنون میتوانید یکی از عکسهای خود را بارگذاری (آپلود) نمایید. حالا برای امتحان همینجا یک نظر بدهید تا نتیجه ی کار خود را ببینید.
در زیر مقالهای وجود داره که میتونید به کمک اون با استفاده از حافظه مجازی (Virtual Memory) سرعت کامپیوتر خودتون رو افزایش بدین و کارایی RAM رو بیشتر کنید.
این مقاله برای ویندوز XP نوشته شده.
حافظه مجازی چیست؟
یک توضیح ساده از حافظه مجازی این است که در پردازندههای intel 386 و بالاتر این قابلیت وجود دارد که تا مقدار ۴گیگابایت حافظه را آدرس دهی کرد، در حالت عادی این مقدار از ظرفیت RAM بیشتر است.
بنابراین برنامه طوری طراحی شده که سختافزار قادر باشه از تمام این مقدار حافظه استفاده کنه، در اینجا مفهوم حافظه مجازی شکل میگیره، به این صورت که حافظه آدرس دهی میشود و بعد آدرسها در فایلهای مجازی (Pages) ذخیره میشن برای استفادههای بعدی.
Page Faults چیست؟
تنها اطلاعات و برنامههایی که در حال کارکردن هستند در RAM دخیره میشن، بقیه برنامهها در فایلهای swap file (در ویندوزهای ۹۵/۹۸/ME به عنوان Win386.swp نامگذاری میشوند) یا page file (در ویندوزهای NT شامل ۲۰۰۰ و XP به عنوان pagefile.sys نامگذاری میشوند) ذخیره میشوند، بنابراین وقتی سیستم میخواهد به برنامهای که در RAM وجود ندارد دسترسی پیدا کند دچار وقفهای میشود که Page Fault نام دارد.
بعضی اوقات ممکن است به خاطر وجود نداشتن برنامه یا دستور غلط برنامه برای دسترسی به فایل خطایی بروز کند و موجب نمایش “صفحه آبی” شود.
در مواقعی که فشار برروی RAM زیاد است ممکن است مقداری از فایلها و اطلاعات که مورد استفاده قرار نمیگیرند وارد حافظه مجازی شوند که این میتواند باعث شود که RAM با قدرتی بیشتر از حد معمول عمل کند. ادامه مطلب را بخوانید »
اين مطلب سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۸۷ و با موضوع ترفند , کامپیوتر نوشته شده است، براي اين مطلب بدون نظر وجود دارد.