پی اچ پی (PHP) یک زبان برنامه نویسی سمت سرور میباشد که به زبان ساده تر برای برنامه نویسی سایتهای اینترنتی و طراحی سایتهای اینترنتی استفاده دارد.

همونطور که میدونید PHP نسبت به زبانهای برنامه نویسی سمت سرور هم رده ی خودش جدیدتر است و چند سال بیشتر قدمت ندارد، با این حال اکثر سایتهای معتبر دنیا و یا مدیریت های محتوا (CMS) با این زبان طراحی شده اند، دلیل جاگیری سریع این زبان نسبت به زبانهای برنامه نویسی دیگر کد باز بودن (Open Source) آن است.

فعلا همین توضیحات را کافی میدونم و شاید بعدا مفصل در این باره بنویسم اما به تازگی علیرضا شیرازی مدیر سیستم وبلاگ دهی بلاگفا مطلبی با عنوان توسعه زبان PHP توسط اسرائیلیها نوشته است که خلاصه ی آن به این صورت است: “توسعه دهندگان اصلی PHP و همچنین شرکت توسعه دهنده PHP اسرائیلی هستند!”

نمیدونم واکنش رجال در قبال این مساله چگونه است، اما همونطور که علیرضا شیرازی هم گفته ”به دلیل  اوپن سورس بودن نرم افزار مفسر PHP و رایگان بودن شاید اوضاع آنچنان هم بد نباشد”.

البته شایان هم در وبلاگش اینچنین نوشته “درپی افشاگری علیرضا شیرازی مبنی بر اسرائیلی بودن زبان پی اچ پی”

در قسمتی از مطلب طنز شایان آمده “هنوز مشخص نیست این اطلاعات کاملا سری را چگونه به دست آورده است” یعنی میخواد بگه که همه میدونند PHP یک زبان تقریبا اسرائیلیه! یا در یک قسمت نوشته “یکی دیگر از مدیران سایت های اینترنتی در گفتگو با خبرگزاری … گفته است که “پس از شنیدن این مطلب سریع آمدم تا در روی صفحه اول سایت خود بنویسم مرگ بر اسرائیل که متوجه شدم در زبان برنامه نویسی PHP این امکان وجود ندارد که شعار های زد اسرائیلی بنویسم.” نمیدونم اینو راست میگه یا نه! اما اگه راست باشه باز هم قابل تغییره و میشه این متنو نوشت با این حال نام خبرگذاری رو هم ذکر نکرده!!! همچنین نهایت شوخی بی مزه ی خودشو اینجا نشون میده که میگه “همچنین بسیاری از هکر ها از ساعاتی پیش اعلام کردند که تمام سایت های PHP را در تمام دنیا هک می کنند.”

البته نظراتی را که کاربران داده بودند در نوع خودش جالب بود “لینک نظرات“

یک برنامه‌نویس و یک مهندس در یک مسافرت طولانى هوائى کنار یکدیگر در هواپیما نشسته بودند. برنامه‌نویس رو به مهندس کرد و گفت: مایلى با همدیگر بازى کنیم؟ مهندس که می‌خواست استراحت کند محترمانه عذر خواست و رویش را به طرف پنجره برگرداند و پتو را روى خودش کشید. برنامه‌نویس دوباره گفت: بازى سرگرم‌کننده‌اى است. من از شما یک سوال می‌پرسم و اگر شما جوابش را نمی‌دانستید ۵ دلار به من بدهید. بعد شما از من یک سوال می‌کنید و اگر من جوابش را نمی‌دانستم من ۵ دلار به شما می‌دهم.

مهندس مجدداً معذرت خواست و چشمهایش را روى هم گذاشت تا خوابش ببرد. این بار، برنامه‌نویس پیشنهاد دیگرى داد. گفت: خوب، اگر شما سوال مرا جواب ندادید ۵ دلار بدهید ولى اگر من نتوانستم سوال شما را جواب دهم ۵٠ دلار به شما می‌دهم. این پیشنهاد چرت مهندس را پاره کرد و رضایت داد که با برنامه‌نویس بازى کند.

برنامه‌نویس نخستین سوال را مطرح کرد: «فاصله زمین تا ماه چقدر است؟» مهندس بدون اینکه کلمه‌اى بر زبان آورد دست در جیبش کرد و ۵ دلار به برنامه‌نویس داد. حالا نوبت خودش بود. مهندس گفت: «آن چیست که وقتى از تپه بالا می‌رود ۳ پا دارد و وقتى پائین می‌آید ۴ پا؟» برنامه‌نویس نگاه تعجب آمیزى کرد و سپس به سراغ کامپیوتر قابل حملش رفت و تمام اطلاعات موجود در آن را مورد جستجو قرار داد. آنگاه از طریق مودم بیسیم کامپیوترش به اینترنت وصل شد و اطلاعات موجود در کتابخانه کنگره آمریکا را هم جستجو کرد. باز هم چیز بدرد بخورى پیدا نکرد. سپس براى تمام همکارانش پست الکترونیک فرستاد و سوال را با آنها در میان گذاشت و با یکى دو نفر هم گپ (chat) زد ولى آنها هم نتوانستند کمکى کنند.

بالاخره بعد از ۳ ساعت، مهندس را از خواب بیدار کرد و ۵٠ دلار به او داد. مهندس مودبانه ۵٠ دلار را گرفت و رویش را برگرداند تا دوباره بخوابد. برنامه‌نویس بعد از کمى مکث، او را تکان داد و گفت: «خوب، جواب سوالت چه بود؟»

ادامه مطلب را بخوانید »